Media


Edicola
Krantenkiosk in Rome.

Censuur is grondwettelijk verboden en het pluralisme in de informatievoorziening, en dus een objectieve nieuwsvoorziening, heeft men getracht te waarborgen door wet 103 van 14 april 1975, die voorziet in een parlementaire controle (van alle partijen, dus ook de oppositie) op de informatie van de RAI (staatstelevisie). Dit leidde niet tot de gewenste pluriformiteit maar tot verzuiling (lottizzazione) van de publieke zenders. Landelijke uitzendingen bleven voorbehouden aan de staat en commerciële stations mochten alleen regionaal uitzenden. Berlusconi omzeilde deze wet door dezelfde programma's gelijktijdig via heel veel regionale zenders uit te zenden. In 1985 dwarsboomde premier Bettino Craxi, een goede vriend en beschermer van Berlusconi, de magistraten die deze illegale praktijken wilden aanpakken, met een decreet dat spottend het decreet Berlusconi werd genoemd. Met de wet Mammì (223, 6 augustus 1990) werd de commerciële televisie gelegaliseerd en geregeld. Berlusconi kreeg daardoor nog meer invloed op de media. In 1994 werden daarom maatregelen getroffen tegen monopolie- en kartelvorming.
Cameraman van de RAI, Radiotelevisione Italiana.
Een cameraman ven de RAI (Radiotelevisione Italiana) aan het werk op de Campo dei Fiori in Rome.

Via de ether wordt in Italië landelijk uitgezonden via de volgende tien zenders. Drie publieke zenders: Rai Uno, Rai Due en Rai Tre. Verder vier commerciële zenders van het bedrijf Mediaset (Berlusconi): Canale5, Italia1, Rete4 en Boing (kinderprogramma's). Tenslotte nog drie andere commerciële zenders waarin het telefoonbedrijf Telecom Italia een meerderheidsbelang heeft: La7 en MTV Italia, en - sinds 2006 - FLUX. Daarnaast heeft Mediaset nog een zender waarmee je thuis inkopen kunt doen (mediashopping) en zijn er vele zenders die alleen via de satelliet uitzenden. Naast de landelijke televisie is er in Italië volop ruimte voor provinciale of regionale zenders.
Wat voor de televisie geldt, geldt ook voor de radio. Er zijn drie nationale radiozenders en duizenden provinciale, regionale en particuliere plaatselijke radiostations.

De televisie is in Italië een zeer belangrijk medium. Italianen kijken drie uur per dag televisie en de rest van de dag staat bij veel mensen de televisie wel aan, maar wordt er niet gekeken.
Slechts weinig mensen lezen de krant. Voor een land met 58,5 miljoen inwoners zijn de oplages van de grootste kranten dan ook aan de magere kant (ter vergelijking: de Telegraaf 895.000, Volkskrant 327.000). Opvallend is ook dat in de top 10 twee kranten staan die uitsluitend over sport gaan.

Titel

Oplage

Corriere della Sera

623.832

La Repubblica

591.899

La Gazzetta dello Sport

331.402

La Stampa

304.580

Corriere dello Sport - Stadio

236.106

Il Messaggero

228.809

Il Giornale

207.595

Il Resto del Carlino

165.524

La Nazione

137.765

Tuttosport

112.099

Il secolo XIX

109.983

Il Gazzettino

98.279

Bron: www.pandemia.info (cijfers april 2005 - maart 2006)

COPYRIGHT  2006    BELPAESE.NL     N.JONGENEEL


Informatie elders op internet




BACK   Pagina precedente                   PRINT Stampa pagina                           HOME Home