Acqua minerale naturale


Ricadi, Calabrië
Van heinde en verre komen de mensen op dit station in Calabrië water halen. Het waterleidingnet van Calabrië is het minst betrouwbare van Italië. Het water uit het oude 'acquedotto' van de staatsspoorwegen vindt men echter uitstekend.
Bronnen langs bergwegen worden ook dikwijls gebruikt als pompstation voor drinkwater.


Morenfontei, Rome
Pas op met drinken uit fonteinen. Niet altijd is het water direct uit een aquaduct afkomstig maar heeft het al in open bassins gestaan.

Acqua Vergine
De fontein van de Barcaccia (ouwe schuit) op de Piazza di Spagna in Rome wordt gevoed door de Acqua Vergine. Volgens de Romeinen uitstekend drinkwater.

Vedovella
Het water uit dit soort gietijzeren fonteinen (vedovelle) is altijd betrouwbaar. Laat het wel even doorstromen voor gebruik.

Auchan
Een aanzienlijk deel van elke supermarkt wordt ingenomen door pallets met mineraalwater.

In Italië is water genoeg, althans in theorie. Maar het water valt niet in gelijke mate gedurende het hele jaar en ook niet gelijkmatig over het hele land. Door een gebrekkige infrastructuur en een falende overheid komt op veel plaatsen, vooral in het zuiden, lang niet altijd water uit de kraan. Deze situatie dreigt volgens veel klimatologen nog te verslechteren doordat het zuiden en delen van de eilanden aan woestijnvorming ten prooi zullen vallen en het klimaat in het noorden en midden steeds meer tropische trekken krijgt met hevige regenval in een beperkt deel van het jaar.


Leidingwater

Het huishoudelijk gebruik van leidingwater is in Italië het hoogste van Europa. Opvallend zijn de grote verschillen in huishoudelijk waterverbruik: in Turijn verbruikt men per huishouden tweemaal zoveel water als in Florence.
De Italianen drínken echter het minste leidingwater van alle Europeanen. In plaats daarvan drinken ze water uit flessen. Ze drinken ongeveer 160 liter mineraalwater per persoon per jaar en geven daar € 216,- per huishouden aan uit (ter vergelijking: Nederlanders 17 liter per jaar).
De belangrijkste reden voor de hoge consumptie van mineraalwater is dat veel Italianen het leidingwater absoluut niet vertrouwen (44% drinkt nooit leidingwater) - geheel in lijn met het diepgewortelde wantrouwen in alle overheidsdiensten.

Wanneer het waterleidingbedrijf het eigen waterleidingnet ook niet helemaal vertrouwt, voegt het vaak chloor toe om het risico van bacteriële besmetting uit te sluiten. Hoewel er met dat water verder niets mis is, ruikt en smaakt het vies en is het logisch dat de consument voor flessenwater kiest.

Het leidingwater wordt in heel Italië echter volgens strenge normen gecontroleerd en als de smaak goed is, is er geen enkele reden om water uit flessen te nemen. Door verkeerde opslag, zoals het buiten de winkel in de zon laten staan van plastic waterflessen, zitten in mineraalwater soms zelfs meer kwalijke stoffen dan in leidingwater. Lange tijd waren de normen voor leidingwater strenger dan die voor mineraalwater. Het is dus echt onzin soep te maken of koffie te zetten van mineraalwater.


Mineraalwater en het milieu

Al het water is in principe publiek eigendom. Het verschil tussen leidingwater en mineraalwater is dat in het eerste geval het water door een buis naar de consument wordt getransporteerd terwijl in het tweede geval de regio aan een bedrijf het recht verleent het water in flessen te stoppen en voor veel geld aan de consument te verkopen. Mineraalwater is daardoor 300 tot 1000 keer zo duur als leidingwater.
Sinds een paar jaar verkopen veel supermarkten ook tafelwater (acqua da tavola). Dat is echt kraanwater in een fles. De woorden 'mineraal' of 'bron' mogen niet op het etiket voorkomen.

Tachtig procent van de waterverpakkingen is van plastic, wat in Italië jaarlijks leidt tot 5 miljard lege PET-flessen.
Italië is de grootste producent van mineraalwater ter wereld, met 9,5 miljard liter in het jaar 2000, waarvan 700 miljoen liter werd geëxporteerd.
Van de wereld-mineraalwatermarkt is 30% in handen van Nestlé (San Pellegrino, Levissima, Panna) en Danone (Ferrarelle en San Benedetto). De grote waterverkopers adverteren in heel Italië en ook ver daarbuiten met het gevolg dat de pallets met waterflessen over duizenden kilometers moeten worden vervoerd.
Kraanwater drinken is dus niet slecht voor de gezondheid maar wel goed voor het milieu. Maar natuurlijk is er niets mis met een glaasje mineraalwater op z'n tijd.


Acqua minerale naturale

Deze benaming is beschermd en gereserveerd voor water dat aan strenge voorwaarden voldoet.
Het is bronwater dat gebotteld is bij de bron, in flessen van ten hoogste twee liter. Het water onderscheidt zich van leidingwater door de bacteriologische zuiverheid bij winning, door de constante chemische samenstelling en door eventuele gunstige effecten op de gezondheid. Afhankelijk van de hoeveelheid mineraalzouten die het water van nature bevat, wordt het ingedeeld in een van de volgende categorieën:

Verder kan er van nature koolzuur in het water aanwezig zijn (naturalmente gassata of effervescente naturale) of koolzuur zijn toegevoegd (gassata of addizionata di anidre carbonica).

Sommige mineraalwaters bevatten in zeer geringe mate kwalijke stoffen als nitraat, nitriet, ammoniak, lood, cadmium en arsenicum. Hoe minder van deze stoffen, hoe beter. Mensen met hoge bloeddruk moeten water met meer dan twintig milligram natrium (sodio) per liter niet drinken.



Informatie elders op internet




BACK   Pagina precedente                   PRINT Stampa pagina                           HOME Home